Breve historia do cerebro

cerebro

Información extraída de El Nuevo Diario.

Breve historia do cerebro. Así se intitula un libro de Julio González Álvarez. Non é a historia do cerebro humano propiamente dita senón do que se ten crido e sabido sobre el.

O noso cerebro ten unhas 100.000 millóns de neuronas, cada unha con 1.000 a 10.000 conexións con outras neuronas; a maioría atópase na cortiza cerebral.

Aristóteles pensaba que o cerebro servía para arrefriar o sangue e que a mente residía no corazón. Esta visión cardiocéntrica prevaleceu ata o século XVII. Con todo, Hipócrates, catro séculos A.C., consideraba que o cerebro albergaba a mente. Tamén Galeno pensaba dese xeito no século II.

Durante séculos pensouse que os nervios eran ocos e que por eles viaxaban os “espíritos animais” (EA) orixinados no cerebro. A Igrexa Católica afirmaba que os EA orixinábanse na parte oca do cerebro e non na súa carne, pois esta era demasiado sucia para servir de intermediaria entre a alma e o corpo.

No século XVI Vesalio escribiu unha monumental obra anatómica que estableceu máis de 200 erros na anatomía de Galeno, pero seguiu aceptando a idea dos EA. Un dos últimos en aceptar dito relatorio, no século XII, foi Descartes; para el os EA orixinábanse na glándula pineal a partir do sangue e funcionaban segundo as leis da hidráulica. A teoría dos EA cambaleouse no século XVII e morreu no XVIII logo de 2.000 anos de existencia.

Observouse que os músculos se moven estando desconectados do cerebro, ao beliscar un nervio; entón pensouse nalgún fluído nos nervios, como a electricidade. No século XVIII Galvani observou que os músculos móvense se se aplica electricidade aos nervios.

No século XIX empézase a entender a importancia da cortiza cerebral. Establecéronse dúas tendencias: os holistas, que pensaban que a cortiza era indiferenciada, homoxénea, e os localizacionistas, que crían que cada facultade está situada nun sitio específico da cortiza.

No século XIX Broca liga unha lesión cerebral nun sitio específico con síntomas específicos. Fritsch e Hitzig demostran que a estimulación dalgunhas zonas dun hemisferio cerebral (cortiza motora) produce efectos no lado oposto do corpo e que estimulacións en sitios específicos producen efectos en partes específicas. Triunfo dos localizacionistas.

Nos séculos XIX e XX Ferrier determinou que a estimulación da cortiza frontal non produce reaccións; as lesións desa zona producen apatía e perda de intelixencia.

No século XX formúlase a estrutura microscópica do cerebro e descóbrense as neuronas. Estas teñen prolongacións longas e curtas que se entrelazan nunha maraña cuxa observación propiciou a creación da teoría reticular do sistema nervioso, segundo a cal os impulsos nerviosos circulan de xeito indiferenciado por esa intrincada rede de filamentos.

Ramón y Cajal demostrou que dita teoría era errónea ao establecer que o sistema nervioso está formado por células individuais e independentes que se comunican entre si de xeito unidireccional; os impulsos entran polas dentritas e saen polos axóns, nunca ao revés. Isto permitiu o estudo de circuítos nerviosos concretos.

Sherrington resaltou a importancia do enlace entre neuronas, ao que denominou “sinapse”; trátase de pequenos baleiros entre o axóns e dentritas.

Adrián determinou que todos os impulsos nerviosos teñen a mesma forza; non os hai fortes e débiles; a neurona codifica a intensidade da sensación mediante a frecuencia do disparo do sinal eléctrico. Só hai un código eléctrico; a diferenza entre sentir frío ou calor, por exemplo, está no sitio do cerebro ao que chega a mensaxe. As neuronas adáptanse; perciben os cambios pero non as situacións.

Gasser e Erlanger descubriron que as fibras nerviosas transmiten os impulsos a distintas velocidades dependendo do diámetro do nervio. Hainas de tres tipos: o A é o máis groso e corresponde ás fibras motoras; o C, das fibras sensoriais, é o máis delgado; o B corresponde ao sistema nervioso autónomo.

Advertisements

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s