“Atropeláronme, caín de cabeza da bici e pensaron que me matara”

bici

O casco ciclista prevén dúas de cada tres lesións cerebrais, segundo os estudos.

Información extraída de El País.

“Unha condutora virou de súpeto á esquerda e comín o seu coche”. En realidade foi o coche o que enguliu a Luis González cando se desprazaba na súa bicicleta pola avenida de Moratalaz, en Madrid. A muller atravesou tres carrís en dirección contraria situados á súa esquerda, por un lugar prohibido, sen decatarse de que un ciclista circulaba por un deles. “Conseguín frear pero rebotei co vidro, saín voando polo aire e caín de cabeza”, relata. Tan forte foi o impacto que “a xente que viu o accidente pensou que me matara”. Pero malia as contusións por todo o corpo, un esguince cervical e unha lesión no xeonllo, González, totalmente recuperado, pode contar hoxe o que lle sucedeu aquel día. Non sabe se salvou a súa vida grazas ao casco que levaba, pero si é consciente de que reduciu a intensidade do golpe no cráneo.

A forte controversia que suscitou a intención de Tráfico de obrigar por lei aos ciclistas a usar o casco na cidade -e non só na estrada- non se resolveu aínda nin a favor dos seus defensores nin dos seus detractores. Polo momento, o anteproxecto da futura lei de seguridade vial, publicado por El País, só obriga a usar o casco en zona urbana aos menores de 18 anos. No entanto, o Reglamento Xeral de Circulación, que se modificará unha vez que se aprobe a lei, podería impoñer este sistema de seguridade ao resto de ciclistas. E as presións continúan en ambos sentidos.

Mentres que os críticos esgrimen a baixa taxa de mortalidade de ciclistas en cidade -en 2011, o último ano con cifras consolidadas, faleceron 12-, Tráfico defende que o casco axuda a reducir o número e a gravidade das feridas. Ese mesmo ano, 285 ciclistas resultaron feridos graves en cidade, a cifra máis alta desde 1997. “Os lesionados cerebrais non aparecen na prensa porque non poden contar o que lles pasou”, considera a directora xeral de Tráfico, María Seguín.

Ese é o caso da irmá de Primitivo. Sobreviviu a un accidente en bicicleta “pero agora perdeu o olfato e o gusto e está nun psicólogo porque perde a memoria”, explica o seu irmán. En lugar do casco, levaba “un gorro de la” polo frío. Aínda que este elemento de seguridade non é infalible, “prevén dúas de cada tres lesiones na cabeza”, segundo datos da Fundación Mapfre. E son estas feridas “as responsables de tres de cada catro mortes de ciclistas”.

Outro estudo realizado na cidade alemá de Münster, arroxa que o casco “é claramente efectivo nas lesións leves e moi eficaz nas graves”.

“Levar casco é o único xeito de evitar que un aumento do número de ciclistas en España se traduza en máis lesionados”, sostén Julio Laria, director xeral do Instituto de Seguridade Vial da Fundación Mapfre. Pero ningunha das asociacións que representan aos ciclistas apoia a imposición do seu uso en cidade. Segundo estiman, redundará nunha disminución do número de usuarios da bicicleta e é o seu incremento o que cren que dará máis seguridade ás rúas.

Polo momento, Tráfico intenta garantir, coa futura lei de seguridade vial, a protección dos menores. Un informe europeo citado por Mapfre pon de manifesto que, segundo aumenta a idade, diminúe o uso do casco. “En Alemania, en mozos de entre 14 e 17 anos, o casco podería evitar ata o 70% de todas as lesións craniais”, conclúe ademais a investigación.

A Asociación Española de Pediatría alerta precisamente sobre as reticencias dos adolescentes a utilizar o casco. Segundo os seus datos, o 78% dos nenos que acoden a urxencias hospitalarias por un accidente en bicicleta non levaba o casco e a maioría circulaba en cidade.

Elena, de 11 anos, perdeu a vida en 2011 en Vara del Rey (Cuenca) por un accidente ciclista. A nena, que pasaba na vila as vacacións, montaba en bicicleta cos seus amigos sen levar casco. Aínda que é imposible afirmar que o casco lle garantiu a supervivencia, si lle deu algunha oportunidade. Así o sostén a Asociación Española de Pediatría, que sinala que, en menores de idade, o seu uso reduce nun 26% o risco de morte e nun 88% o de lesión cerebral.

As indemnizacións de ciclistas

Os avogados recordan a importancia das testemuñas e das probas

Se o avogado de Luis González non acudira ao lugar do accidente tras ser atropelado na súa bicicleta, “a policía redactaría mal o atestado” e quizá non recibiría ningunha indemnización. “Eu estaba nunha ambulancia mentres a condutora culpábame porque, segundo dicía, o seu semáforo estaba en verde, e era certo, pero só para continuar en liña recta, porque estaba prohibido virar á esquerda tal e como fixo”, explica González.

“A regra xeral é que o que reclama ten que probar os feitos”, explica Miguel de Prada, avogado de Indemnización por Accidente. Con todo, nos procedementos de tráfico existe, segundo De Prada, unha excepción: “Considérase que conducir un vehículo a motor supón un risco, polo que ao ciclista bastaríalle con demostrar que un coche lle deu un golpe e lle produciu unhas lesións”. O condutor, en cambio, tería que probar que non foi o culpable.

Por iso, De Prada recorda a importancia das testemuñas e das probas: “Todos temos un móbil con cámara, así que hai que sacar fotos do vehículo e das inmediacións”.

Advertisements

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s