“A xente ignora os síntomas do ictus”

Miguel Llaneza, presidente da Sociedade Galega de Neuroloxía.

Miguel Llaneza, presidente da Sociedade Galega de Neuroloxía.

“En Galicia é a principal causa de morte en mulleres por encima dos 65 anos”, salienta referíndose ao accidente cerebrovascular.

Entrevista a Miguel Llaneza, Presidente da Sociedade Galega de Neuroloxía, publicada no Faro de Vigo.

Un 63,5% da poboación non é capaz de identificar ningún síntoma de ictus e menos da metade chamarían a urxencias ou irían ao hospital en caso de sufrilo. A Sociedade Española de Neuroloxía (SEN) manexa estes resultados tras dous estudos, que poñen en evidencia o escaso coñecemento que existe na poboación á hora de recoñecer os sinais de aviso do ictus: inestabilidade na visión, no camiñar ou molestias ao falar, torcendo a boca.

-A poboación ten un escaso coñecemento de cales son os síntomas dun ictus.

-Iso din os resultados dun estudo presentado na última Reunión Anual da Sociedade Española de Neuroloxía (SEN). Veñen demostrar con cifras algo do que os neurólogos temos coñecemento desde fai tempo. A diferenza do que pode ocorrer con outras patoloxías como infarto de miocardio. A maior parte da poboación xeral sabe que unha dor súbita no centro do tórax, na zona do peito e que se estende cara á zona da mandíbula, do brazo esquerdo… ou das costas, é moi suxestiva dun infarto e hai que poñerse en alerta; a diferenza é que a maior parte da poboación non sabe cales son os síntomas dun ictus. Di o estudo que excepto cando hai síntomas moi rechamantes: unha perda moi brusca de forza na metade do corpo -na perna e o brazo do mesmo lado-, dificultades para falar ou mesmo que a boca se torce, a xente non o identifica. Cren que pode ser unha baixada de tensión ou un mareo.

-En Galicia, onde a taxa de ictus é máis alta que no resto de España, é máis preocupante?

-É unha comunidade moi envellecida e cun índice de poboación por encima de 65 anos moi alto, a prevalencia da patoloxía cerebral-vascular é moi alta. Das máis altas de España. É a principal causa de morte en mulleres por riba dos 65 anos. Mesmo por encima dos datos do resto do territorio español.

-Como se actúa nese momento?

-Habitualmente a SEN fai xornadas de divulgación, charlas e mesas redondas. Os neurólogos explicamos que ademais do típico cadro de parálise ou perda de forza do brazo e a perna, hai outros síntomas. O funcionamento do cerebro e as estruturas do sistema nervioso central son complexas e moitas veces, signos ‘aparentemente pouco importantes’ como un trastorno transitorio da visión, con borrosidade visual; ou un cadro de mareo, acompañado de inestabilidade á hora de camiñar, ou perda de forza nun membro illado… poden estar indicando que ese paciente está sufrindo un problema circulatorio cerebral nese momento. Recomendamos que se poña en contacto, o paciente ou os seus familiares, coas asistencias sanitarias. Canto antes, será máis probable que o cadro se resolva sen secuelas importantes.

-As secuelas adoitan ser importantes?

-A mortalidade é elevada e a porcentaxe de persoas que teñen secuelas permanentes, tamén é elevado.

-Como se explica iso?

-Estamos falando dunha patoloxía vascular e, xa que logo, os factores que se consideran de risco vascular, como a hipertensión ou os triglicéridos en sangue, as arritmias, a diabetes… Tamén o tabaco ou a obesidade. Adoitan ser os responsables directos. Ás veces non é así, pero na maior parte dos casos, estes factores que enumeramos incrementan o risco. E tamén a idade.

-Xa, pero iso quizais sexa o único que non se pode previr, nin deter, nin curar.

-Nin os médicos, nin os pacientes. Aínda que cumprir anos leve inherente esas complicacións. É a peaxe que pagamos.

-A angustia tamén lle fai dano ao corazón, ou a depresión ás arterias, ou non hai estudos respecto diso?

-É estrés, por diferentes causas, pode en último termo xogar un papel importante -aínda que non estea directamente relacionado- nalgunhas patoloxías vasculares, propiciar e empeorar, como si está no infarto agudo de miocardio. Reaccións nerviosas, que favorecen esa patoloxía vascular.

-Ten algún bo consello sinxelo para a prevención?

-O principal factor de risco que existe na poboación para desenvolver un ictus é a hipertensión arterial que, de feito, chámase o asasino silencioso. Non dá síntomas que produzan dor nin fagan que nos poñamos en contacto co médico. De feito, moitos pacientes levan anos padecéndoa sen sabelo. Un control no médico de Atención Primaria, a quen debemos dirixirnos para estes casos, sería fundamental. Medidas dietéticas ou farmacológicas: reducir a inxesta de sal ou tomar medicamentos. Evitar a obesidade e o sedentarismo, tamén o colesterol; a detección precoz das arritmias. Son cousas moi básicas, pero en moitos casos de ictus, descóbrense con posterioridade.

Advertisements

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s