Os servizos sociais sofren de 2011 a 2013 un recorte de 2.200 millóns

servizos-sociais

Un estudo de profesionais do sector con datos oficiais sitúa a caída do gasto no 13%.

Información e imaxe extraídas de El País.

Os recortes sacudiron con dureza á rede de servizos sociais (axuda a domicilio, rendas de inserción, teleasistencia, comedores, dependencia), o colchón destinado a prestar auxilio ás persoas máis desfavorecidas e conter o risco de exclusión social. Entre 2011 e 2013, os anos da crise que coinciden coa chamada segunda recesión, a máis prolongada da democracia, a redución do gasto das administracións públicas na axuda ás persoas máis necesitadas foi de 2.212 millóns de euros (unha caída do 13,3%), segundo un estudo elaborado pola Asociación de Directoras e Xerentes en Servizos Sociais presentado o venres. O gasto total en servizos sociais en España en 2013 foi de 14.982 millóns de euros, o 1,4% do PIB (en 2011 alcanzou o 1,6%).

“Os orzamentos descenderon en plena crise en todas as administracións, xusto cando eran máis necesarios”, denuncia a entidade, o que representa un “miserable e inxustificable abandono aos cidadáns en situación de maior vulnerabilidade”. O estudo elaborouse a partir das liquidacións e os orzamentos definitivos publicados polas administracións local, autonómica e estatal.

Este retroceso podería xustificarse na contención que afectou de forma xeneralizada a practicamente todas as partidas orzamentarias (educación, sanidade…). Con todo, non é o caso, xa que non só minguaron os fondos destinados aos servizos sociais, senón tamén o seu peso porcentual nos orzamentos das distintas Administracións. Nunha contorna tan delicada como a actual, a porcentaxe que as Administracións dedican aos servizos sociais sobre o total do gasto público reduciuse do 8,14% en 2011 ao 7,74% en 2013.

Nin todas as Administracións colaboran por igual no mantemento da rede de servizos sociais nin meteron a tesoira da mesma forma. Son as autonomías quen soportan o maior peso do financiamento do sistema (63%), por diante das entidades locais (25%) e os fondos estatais (12%). Mentres os gobernos autónomos reduciron un 10,5% (de media) o seu gasto en atención social, a caída duplica esta porcentaxe (o 20,8%) no caso de municipios, mancomunidades ou deputacións (avaliouse o esforzo propio, non se contan as trasferencias que reciben das autonomías).

No periodo de tempo ao que se refire o estudo, o Estado incrementou a súa achega nun 15% ao pasar de 2.513 millóns en 2011 a 2.845 en 2013. Pero trátase dun aumento máis aparente que real, xa que en 2013 o Goberno incluíu unha partida nos orzamentos destinados a servizos sociais de 1.034 millóns de euros para saldar unha débeda coa Seguridade Social (non se destinou a servizos). Descontada esta cantidade, a caída foi superior á das súas dúas administracións irmás, ao alcanzar o 28%. Debido a que boa parte dos fondos estatais para servizos sociais se trasfiren ás outras dúas administracións, a caída da partida do Estado inflúe sensiblemente nos recortes que acometen as comunidades e entidades locais, centradas, sobre todo nos capítulos de persoal (despedimentos, redución salarial) e transferencias (renda garantida, coidados familiares para dependentes), segundo os autores do estudo.

A asociación de xerentes de servizos sociais advirte que non é unha tarefa sinxela determinar como se traduciron os recortes do gasto na caída na calidade e oferta das prestaciones: “Non existe información actualizada en moitos dos indicadores de cobertura”. É o que sucede, por exemplo, coas rendas mínimas de inserción ou as residencias de maiores. Pero hai outros servizos que si están sometidos a seguimento, como os incluídos no sistema de dependencia. Os autores do estudo remiten ao retroceso que sufriron estas axudas para ilustrar como afecta a redución de gasto á oferta de servizos e prestacións: “os datos permiten constatar un deterioro do sistema, cuxa expresión máis nítida é a contención no número de beneficiarios, a partir de xullo de 2012 e a caída de usuarios desde este ano”.

O futuro tampouco é esperanzador, a xuízo dos autores do informe. “A redución do gasto nos servizos sociais nos últimos anos mostra unha clara tendencia a empeorar e á redución na oferta de servizos e prestacións”.

Valencia afúndese na cola; País Vasco lidera os servizos

O nivel de desenvolvemento dos servizos sociais en España é, en xeral, baixo. Avaliado do 1 ao 10, a nota media é un suspenso (un 4,71) segundo a exame a partir de distintas variables que elabora a Asociación Estatal de Directoras e Xerentes en Servizos Sociais no seu informe DEC (dereitos, economía, cobertura) de 2014 presentado o venres pasado. Hai oito autonomías por baixo do aprobado, fronte ás seis do ano pasado.

O resultado, con todo, é desigual por autonomías. Como xa mostraron os informes dos anos 2012 e 2013, País Vasco (7,5) e Castela León (6,65) son as comunidades con mellores resultados.

Por detrás, cun índice de cobertura “medio-baixo”, atópanse Navarra, A Rioxa, Asturias, Cataluña, Cantabria e Castela-A Mancha.

Nun chanzo inferior atópanse Aragón, Estremadura e Baleares; as dúas últimas cunha nota inferior ao 5. No último grupo, cunha cobertura asistencial “irrelevante” está Andalucía (4), Madrid (3,7), Galicia (2,85), Canarias (2,6) e Murcia (2,1). De novo, un ano máis, descolgada do resto de autonomías está a Comunidade Valenciana cunha nota de 0,6.

Advertisements

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s